Jutro (w piątek) w Willi Caro, a od soboty w CE im. Jana Pawła II wystawiona zostanie księga kondolencyjna, w której będzie można złożyć swój wpis związany ze śp. Piotrem Wieczorkiem, wieloletnim wiceprezydentem Gliwic. W sobotę odbędzie się jego pogrzeb.

W Willi Caro księga kondolencyjna wystawiona będzie w godz. 8.00 – 18.00. W sobotę zostanie przeniesiona do Centrum Edukacyjnego im. św. Jana Pawła II, gdzie dostępna będzie od godz. 8.00 do 12.00.

Przypominamy, że Msza św. żałobna  zostanie odprawiona w sobotę 2 marca o godz. 9.00 w kościele katedralnym pw. św. Apostołów Piotra i Pawła. Przewodniczyć jej będzie biskup gliwicki Jan Kopiec.

Piotr Wieczorek zostanie pochowany na Cmentarzu Centralnym. Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się o godz. 12.00. Kondukt pogrzebowy wyruszy spod bramy głównej (ul. Kozielska).

Na prośbę rodziny, przed Cmentarzem Centralnym, przeprowadzona zostanie tego dnia kwesta na rzecz gliwickiego hospicjum.

Dla osób uczestniczących w ostatnim pożegnaniu zastępcy prezydenta Gliwic będą dostępne parkingi:

przy ul. Ziemowita (teren dawnej szkoły specjalnej obok gliwickiej katedry oraz parking przy Gimnazjum nr 1), ul. Królowej Bony (parking przy Starostwie Powiatowym), na tyłach Cmentarza Centralnego (przy zjeździe z DK 88).

Prezydent Zygmunt Frankiewicz i gliwiccy samorządowcy tak wspominają zmarłego wiceprezydenta:

Piotr Wieczorek urodził się 1963 r. w Gliwicach. Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 9 przy ul. Sobieskiego, a później do V Liceum Ogólnokształcącego przy ul. Górnych Wałów. W 1991 r. ukończył studia geologiczne na Wydziale Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego.

Na początku lat 90. pracował w Agencji Celnej. Aktywnie działał w Unii Polityki Realnej, z której listy w 1994 r. został wybrany radnym II kadencji Rady Miejskiej w Gliwicach. Od lipca 1994 r. przez dwie kadencje był członkiem Zarządu Miasta Gliwice. Po wejściu w życie ustawy o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta, od 2002 r. był czwartym, a od 2006 r. pierwszym Zastępcą Prezydenta Miasta Gliwice. Funkcję tę pełnił do 31 stycznia 2019 r., kiedy to stan zdrowia uniemożliwił mu dalsze sprawowanie obowiązków.

Piotr Wieczorek przez 25 lat współtworzył gliwicki samorząd i był jednym z ojców sukcesu miasta. Odpowiadał za miejskie inwestycje i usługi komunalne, podlegały mu sprawy związane z architekturą i budownictwem, zarządzaniem drogami oraz nadzorem właścicielskim nad spółkami miejskimi.

Szczególną wagę przykładał do rozwoju miejskiej bazy sportowej – od wielkich inwestycji, takich jak budowa Areny Gliwice, Stadionu Miejskiego czy miejskich pływalni na czele z Olimpijczykiem, po mniejsze, ważne dla dzielnic kompleksy wielofunkcyjnych boisk. Uważał, że niezwykle ważnym narzędziem w  zarządzaniu miastem są spółki komunalne, powołane do zaspokajania potrzeb mieszkańców. Był dumny z szeregu realizowanych przez miejskie spółki projektów – od spraw całkowicie przyziemnych, jak rozbudowana na ogromną skalę sieć kanalizacji, po innowacyjny i chwalony w całej Polsce projekt Systemu Zarządzania Ruchem na skrzyżowaniach.

Był błyskotliwym, fascynującym rozmówcą, ciągle głodnym wiedzy, stale pochłaniającym książki z przeróżnych dziedzin. Wolnym przy tym od „inteligenckiej maniery”, doskonale wyczuwającym potrzeby zwykłych mieszkańców, często wbrew przeróżnym modom lansowanym przez media. W miejskiej polityce potrafił być twardym przeciwnikiem, zawsze doskonale przygotowanym do polemik. Ta umiejętność konsekwentnego i logicznego udowadniania swoich racji, często bez oglądania  się na polityczną poprawność i brak kunktatorstwa odbierana była czasem jako przejaw arogancji. Ci, którzy znali go bliżej, wiedzieli, że za prezentowaną publicznie pewnością siebie stała zdobyta ciężką pracą wiedza i doświadczenie. Jego polemiczny zapał nigdy nie cechował się nienawiścią do oponenta, konflikty często kończył porozumieniem, a wielu jego przeciwników po czasie żywiło do niego szczerą sympatię.

Piotr Wieczorek był pełnym energii optymistą o ujmującym, nieszablonowym poczuciu humoru. Kochał sport, uwielbiał jazdę na rowerze i piłkę nożną. Był zapalonym turystą i narciarzem, a przez całe życie wiernym, zagorzałym wręcz kibicem Piasta Gliwice. W latach 2002–2004 pełnił funkcję prezesa klubu. Był współautorem reaktywacji Piasta w 1995 r. To głównie jego staraniem miejski klub piłkarski znalazł się w elicie polskich rozgrywek i zyskał nowoczesny stadion. Bywał praktycznie na każdym meczu Piasta, w największych emocjach śledząc poczynania piłkarzy.

Jego choroba i śmierć to ogromna strata dla współpracowników i całego miasta. Żonie i czwórce osieroconych dzieci składamy wyrazy najgłębszego współczucia.

Źródło: UM Gliwice