„Ożenek” Mikołaja Gogola to sztuka, która od blisko dwustu lat nęci reżyserów, kusi aktorów i rozbawia widownie wielu sal teatralnych. Teraz będzie ją można zobaczyć również w Teatrze Miejskim w Gliwicach.

Chodź oryginalnie utwór jest satyrą na obyczajowość XIX-wiecznej Rosji, to wciąż, pomimo zmiany kostiumów i konwenansów społecznych, jest aktualny aż nadto. Wciąż tkwią w nas pewne niezmienne schematy mieszczańskie, sąsiedzkie, a przede wszystkim damsko-męskie. Dalej gonimy za blichtrem, pieniądzem, uznaniem, kierując się również zasadą „Co ludzie powiedzą?”.  Czyli tradycyjnie, kto, z kim, gdzie i za ile?
 

Tym razem przestrzenią do dyskutowania, komentowania, a nawet handlowania, jest ślub. Na miłość mało tu miejsca, spokojnie, ona przyjdzie później. Ważny jest rozsądek i dobra partia. Bo w końcu małżeństwo to nic innego jak kontrakt. Dlatego warto dobrze sprawdzić rynek, przeanalizować oferty, oszacować zagrożenia i przestawić warunki. A potem już tylko szczęście, szczęście, szczęście…aż po grób.
 

Kandydatka – która pragnie za wszelką cenę się wydać – jest jedna. Kandydatów do ręki aż pięciu. Tylko przebierać i wybierać. I ten kusi i ten nęci. Wszyscy są łasi na pochlebstwa, prężą się i puszą. Bo czas leci, włosów siwych coraz więcej, brzuch rośnie – czyli, jak to mówią – pora się ustatkować. Na domiar złego, całej transakcji towarzyszy armia doradców, którzy swego szczęścia jakoś nie zbudowali, ale za to budować szczęście innych – i owszem.
 

Wśród kandydatów, jeden szczególnie oporny, Iwan Kuźmicz Podkolesin, który coś nie bardzo skory jest do żeniaczki, zwleka, wybrzydza, marudzi i wynajduje milion powodów, dla których nie warto wbijać się w odświętny „kaftan”  i dać zaciągnąć przed ołtarz.
 

W tej przezabawnej męsko – damskiej grze pozorów (kreślonych jednak grubą krechą) budujemy sobie wyobrażenie żony idealnej i tak samo, idealnego męża. Aż tu pada pytanie: Idealny, czyli jaki? Jak ideał ten tworzyć, budować, czym się kierować – pozycją? Portfelem? Wykształceniem? Wiekiem? Czy może ogólnym wrażeniem? Może wystarczy, że kandydatka nie za gruba i nie za chuda, ważne, żeby obrotna. Może dobry taki kandydat co nie łysy i pije z umiarem. Bo taki co nie pije i za pannami się nie ogląda to też jakiś nie tego.  Chory jakiś pewnie, albo co.

No a przede wszystkim, co ludzie powiedzą?

TWÓRCY
 

Tekst: Mikołaj Gogol

Tłumaczenie: Julian Tuwim

Reżyseria: Paweł Aigner

Teksty piosenek: Malina Prześluga

Scenografia: Magdalena Gajewska

Kostiumy: Zofia de Ines

Muzyka: Piotr Klimek

Wizualizacje: Krzysztof  Prałat

WYSTĘPUJĄ:
 

Karolina Olga Burek Agafia Tichonowna  – panna na wydaniu); Antonina Federowicz (Duniasza — posługaczka); Aleksandra Maj (Fiekła Iwanowna — swatka); Katarzyna Wysłucha (Arina Pantelejmonowna — ciotka); Przemysław Chojęta* (Koczkariew — przyjaciel Żewakina); Rafał  Domagała (Pijak – amant); Cezary Jabłoński (Starikow — właściciel sklepu); Łukasz Kucharzewski (Jajecznica — egzekutor, gruby postawny); Dominik Mironiuk*(Stiepan — młody służący Podkolesina); Maciej Piasny (Żewakin — eks-oficer marynarki); Krzysztof Prałat (Anuczkin — emerytowany oficer piechoty); Błażej Wójcik (Podkolesin — urzędnik, radca dworu).

*aktorzy gościnni

TERMINY:
 

20 marca (sobota) godz. 19.00 – PREMIERA

21 marca (niedziela) godz. 18.00

25 marca (czwartek) godz. 18.00

26 marca (piątek) godz. 19.00

27 marca (sobota) godz. 19.00

28 marca (niedziela) godz. 18.00

BILETY
 

online: www.teatr.gliwice.pl

Kasa Kina Amok (ul. Dolnych Wałów 3)

Kasa w siedzibie Teatru czynna jest na godzinę przed wydarzeniem

 Informacje i rezerwacje: Biuro Obsługi Widzów

tel. 32 230 49 68 / bow@teatr.gliwice.pl